दिननाथ गैरे(राजा बगर) 

१. आउनुहोस, आउनुहोस बनभोजमा छाला सहितको खसिको मासु र नेपाली परिकार

२. आउनुहोस आउनुहोस नेपालबाट फलानो बरिष्ट गायक र फलानी हट नायिका वा मोडेल आउँदैछन, हैर्ने सुवर्ण अवसर नगुमाउनु होस

यी युएईका समाजसेवीका फेसवुक वालको प्रतिनिधि विज्ञापन हुन् जुन मौषम अनुसार चलिरहन्छन् । प्रवासमा मौसम अनुसार पिकनिक र चाडपर्वको आसपास पारेर साँस्कृतिक कार्यक्रमहरु भइरहन्छन् । चाहे कतार होस् वा कुवेत, साउदी होस् वा युएई जहाँ जहाा नेपाली पुगेका छन् भेटहुने यस्ता अवशर जुटाउने काम भइरहेकै हुन्छ । आफन्त, परिवार छोडेर घण्टौं हवाईजहाजको यात्रा पछि अरव वा मलेसिया उत्रेको एउटा नेपालीका लागि यो पनि कम्ती खुसीको कुरा होइन । यसले उसलाई नेपालमा नै छु भन्ने आभाष दिलाइरहेको हुन्छ । तर यसमा देखिएको एउटा कुराले निम्त्याउन सक्ने खतराप्रति भनें उति सचेत नभएझै लाग्छ । 

प्रसँग हो, युएईमा हुने सांस्कृतिक र बनभोज कार्यक्रमहरुमा प्रयोग हुने गाडीको । बनभोज वा कुनै साँस्कृतिक कार्यक्रममा सहभागिहरुलाई एकठाउँबाट अर्को ठाउँमा लैजानु परिहाल्यो । यसका लागि सार्वजनिक यातायातका साधनहरु मात्र चढेर पुगेन । त्यो भनेको ठाउँमा पुग्दैन पनि । यस्तो अवस्थामा त्यस्ता कार्यक्रम आयोजक समाजसेवीले उपाय निकाल्छन आँखा छलेर चलाउने गाडी । एकहिसावले भन्दा चोरी उपाय । र गैरकानुनी कार्य।

हिजोका दिनमा त यो समस्या चर्कै थियो । यो समस्या तुलनात्मक रुपमा केहि घटेको छ यद्यपी  यो बन्द भएको छैन । भाडामा लिइने बसहरु महँगो पर्ने भएपछि कार्यक्रमका आयोजकले ग़ैरक़ानूनी रुपमा अन्य कम्पनीका नीजि बसहरु प्रयोग गरेर दर्शक ओसारपसार गर्छन । न्यून रकममा उपलव्ध हुने त्यस्ता गाडीले अन्य यात्रु बोक्नु युएईको कानुन अनुसार भनें गैरकानूनी हो । यसले कुनै संस्था वा व्यक्तिको कमाई त होला तर यो सयौं नेपालीको जीवनसँग खेलवाड पनि गर्नु हो ।

युएईको कानुनले कुनै कम्पनिको गाडीमा सोहि कम्पनिमा कार्यरत व्यक्तिले मात्र यात्रा गर्न पाउँदछ । अन्यलाई त्यसरी कुनै कम्पनीको गाडी चढाएर ओसारपसाल गर्न मिल्दैन । यस्तो अवस्थामा सार्वजनिक बस, ट्याक्सी वा मेट्रोको प्रयोग गर्नुपर्दछ । तर यसको विपरित नेपालीले आयोजना गर्ने कार्यक्रमहरुमा कुनै कम्पनीका बसहरु प्रयोग भइरहेका छन् । ४०, ५० जना यात्रु बोकेर गुडीरहेको कुनै गाडी दुर्घटनामा पर्यो भनें यसको जिम्मेवारी कसले लिने रु यो निक्कै संवेदनशिल विषय हो । यस बिषयमा कसैको ध्यान गएको छैन । 

हो, समाजलाई जीवन्त राख्न सामाजिक कार्यक्रमको आवश्यकता छ । तर छाला सहितको खशीको मासु सहितको पिकनिक वा साँस्कृतिक कार्यक्रमको विज्ञापन गर्नेहरुले यो जोखिमका बारेमा चनाखो हुन जरुरी छ । 

यो पनि पढ्नुहोस् ‘म चरा भएपनि भुरुर्र उडेर साउदी जान्थें छोरी खोज्न’